Opvoeding

Kinderen komen het beste tot ontwikkeling als zij in een veilige, belangstellende en structuurvolle omgeving opgroeien. Het overdragen van kennis, het stimuleren van verantwoordelijkheid en het bijbrengen van waarden en normen horen daar ook bij. Het zal duidelijk zijn dat de sociale omgeving hierin een belangrijke rol speelt. Dit geldt zowel voor zwakbegaafde, normaalbegaafde als voor hoogbegaafde kinderen.

Hoewel hoogbegaafde kinderen al op jonge leeftijd een ontwikkelingsvoorsprong hebben op leeftijdsgenootjes kunnen zij op dezelfde manier aangepakt worden. Je zal gewoon veel tijd moeten steken in het begrijpen van de behoeften van je kind, en hoe je je kind moet begrenzen of stimuleren. Je moet daarbij consequent zijn zodat het kind zich veilig kan voelen. Het enige verschil is dat hoogbegaafde kinderen niet zo vergevingsgezind zijn als je zelf over je eigen grenzen heen gaat.

Als een kind hoogbegaafd is, betekent dat niet automatisch dat het ook uitzonderlijk presteert. Er zijn veel kinderen die hoogbegaafd zijn en op school juist onderpresteren. Maar al te vaak is dit het gevolg van het schoolse onderwijs systeem dat wordt gevolgd. Mede daarom wordt hoogbegaafdheid vaak niet herkend.

Contact met andere gelijk-begaafde kinderen is van groot belang voor ieder kind, dus ook als zij hoogbegaafde zijn. Vaak hebben hoogbegaafde kinderen daarom vriendjes die veel ouder of zelfs volwassen zijn.

Literatuur

Een boek dat ik iedereen aanraad met (hoog)begaafde kinderen is: "Hoogbegaafdheid bij Kinderen", van Franz Mönks en Irene Ypenburg. Dit boek is trouwens altijd een aanrader voor de opvoeding van kinderen, hoog, zwak of anders begaafd. Dat dit boek specifiek ingaat op hoogbegaafdheid maakt de algemene opvoedkundige waarde niet minder.

Wanneer je meer diepgaande informatie zoekt is het boek: "Misdiagnose van Hoogbegaafden", van James T Webb  misschien iets voor jou.