Hoogbegaafd

Ik ben hoogbegaafd. Daar ben ik mee geboren, maar of ik daar blij mee ben?

In Nederland leeft het idee dat iedereen min of meer gelijk is. Op het werk, op school en tijdens vrijetijdsbesteding wordt gelijkheid erg gewaardeerd. Op zich is daar niks mis mee, en voor de “gelijken” is die gelijkeid ook geen enkel probleem. Voor de “min” wordt over het algemeen ook redelijk goed gezorgd, maar de “meer” moet zich meestal maar schikken naar de “gelijken”. Aanpassen is het sleutelwoord.

Is het niet in de peuterspeelzaal, waar ze lief met de blokjes moeten spelen in plaats van gebiologeerd kijken naar de buurman met die gevaarlijke heggenschaar. Dan is het wel in groep 1 waar hun drang naar uitdagend onderwijs de grond in wordt geboord door nadrukkelijk te zeggen “en nu gaan we netjes in de kring zitten”. Of in groep 3 waar ze het ABC moeten opzeggen terwijl ze allang AVI 7 kunnen lezen.

Er zijn legio hoogbegaafden waarvan de hoogbegaafdheid al vroeg wordt herkend en erkend. Maar er zijn ook veel hoogbegaafden die de lagere school zien als een kwelling waar ze maar moeilijk doorheen komen. Met een beetje geluk worden ze nog tijdig herkent door een volwassene, waardoor ze passende begeleiding kunnen krijgen. De kans is echter groot dat er jaren voorbij gaan waarin de problemen steeds groter worden.

Kijk ook eens naar het Instituut Hoogbegaafdheid Volwassenen